Volleybalvereniging Compaen

Compaen heeft met volwassen spel het psychologische voordeel in de topdivisie behouden. De volleyballers blijven het voordeel bezitten dat de achtervolgers op de koploper hun inhaalwedstrijd eerst maar eens moeten zien te winnen. Met de zege van 1-3 op Sliedrecht Sport 3 scoorden de Oostzaners namelijk het zelfde resultaat als de concurrenten Pegasus, Next Volley en Spaarnestad. Alleen is de eindstreep een etappe dichterbij gekomen. Even na 10 uur stond het vertrek vanaf Skoon op het programma. De wekker moest dus worden gezet. Het duel in De Basis begon namelijk om 13.00 uur, eigenlijk een tijdstip voor jeugdwedstrijden...

In Oostzaan wonen eigenwijze wezens. De volleyballers uit het dorp annuleren niet op vrijdagmorgen een wedstrijd, omdat de weergoden voor anderhalve dag later onheilspellende omstandigheden voorspellen. De boeren uit de Zaanstreek kijken enkele uren voor vertrek eens goed in de lucht en zien dan dat een reis van bijna tweehonderd kilometer naar midden-Limburg geen enkel probleem oplevert. Er gold zaterdag in Linne eigenlijk maar een kleurcode voor Compaen en dat was blauw, naar de huisstijl. Onderweg slechts sporadisch een glad stukje asfalt, geen enkel vlokje sneeuw, in de Sportzaal een klinkende overwinning met 0-4 en voorlopig een koppositie in de zuidelijke topdivisie. De enige kans op uitglijden liepen de spelers eigenlijk nog toen ze tegen 1 uur zondagmorgen na het meeblèren van verschrikkelijke smartlappen in licht benevelde toestand op Skoonzicht de luxe touringcar uitstapten...

Zaterdag 3 januari 2026. Houtrust Sporthal, Den Haag. Voorronde NOJK. Een dag die begon met winterse taferelen die je eerder in Oostenrijk verwacht dan op de A4. Sneeuw die was aangevroren, 60 kilometer per uur over delen van de snelweg en het collectieve besef: blijkbaar krijgen we dat in Duitsland en Oostenrijk toch net iets ordentelijker geregeld dan hier. Maar goed, iedereen veilig aangekomen, dus hup: volleybalstand aan...

Een woensdagavond in Warmenhuizen, twee titelkandidaten, een trommel en… appeltaart in de bonus. Het decor voor dé kampioenswedstrijd van Compaen MA1 kan bijna niet mooier worden verzonnen: de laatste wedstrijd van de competitie, nummer één tegen nummer twee. Compaen MA1 bovenaan, Dinto MA1 vlak daarachter. Een rechtstreeks duel om het kampioenschap in de Hoofdklasse. Niet op volle sterkte, maar wel vol vertrouwen De kampioensploeg moest het zonder Ellis doen, die thuis ziek op de bank lag, en Emma, die al in Boston zat. Toch stapte Compaen vol vertrouwen het veld op. Niet alleen om het kampioenschap te behalen (promotie was al veiliggesteld), maar ook om te bouwen aan wedstrijdritme en automatismen richting het NOJK op 3 januari...

Veelzeggend was de blijdschap bij Pegasus na het laatste punt. Aan de andere kant van het net duurde het even voordat bij Compaen Heren 1 de vreugde van de overwinning met 3-1 binnendrong. De onaantastbare koploper van de topdivisie vierde het feit dat een afstraffing met 4-0 hen bespaard bleef. De Oostzaners moesten eerst nog even het verlies in de laatste set verwerken. Er dienden bij hen mogelijk ook wat vraagtekens weggepoetst geworden. Hoe kon het dat redelijk solide spel al voldoende was om de ongenaakbare lijstaanvoerder van het vliegende paard te duwen. Het was tamelijk degelijk wat de formatie van het coachduo Ralf Muijs/Desi van Waaijen liet zien..

Zaterdag 6 december 2025 mochten we eindelijk weer aantreden om 16.00 uur. Een vertrouwde tijd, al stonden we dit keer niet in onze eigen hal, maar in onbekende (en iets te koude) Tuitjehorn. Na wat proppen met tassen in de auto’s en een rit van 45 minuten, kwamen we aan. Zoals altijd begonnen we met ons vaste ritueel: bijkletsen, koffie drinken en nog even chillen in de kantine. Daarna verplaatsten we ons, ondanks de ijskoude sporthal, met frisse tegenzin richting de kleedkamer. De wedstrijdvoorbereiding bestond uit luidkeels meezingen met Unwritten, Zaza en uiteraard Cotton Eye Joe (al was dat vooral dansen). Onze stembanden waren alvast goed warm. Zoals altijd was het daarna tijd voor Bob. Toen hij binnenkwam hadden we het al over de Spotify Wrapped, en natuurlijk moesten we even kijken wat zijn favoriete artiest van het jaar was...

Compaen Heren 1 en Next Volley hebben zaterdag andermaal een heroïsch gevecht geleverd. Meestal wordt het een strijd in vijf sets en dan winnen de Oostzaners. Zo ook afgelopen weekeinde in het duel om de tweede plaats. Het niveau van Compaen en Next Volley is in de recente geschiedenis redelijk gelijk. Af en toe spelen de teams eerste divisie en soms weer topdivisie. De rijkdom in de verdere historie verschilt nogal. In de jaren zeventig en negentig van de vorige eeuw speelden in Dordrecht de voorgangers Bouwlust Orawi en Ekspalvo op het hoogste niveau. Met de van Zevenhuizen overgekomen Koen Herrebout sprak Next Volley voorafgaand aan het seizoen de hoop uit terug te keren naar de glorietijd van weleer. Compaen wist zich aan de andere kant deze competitie verzekerd van de komst van de voormalig eredivisionisten Nikita Artamonov, Ivar de Waard en Timo de Koning en de toptalenten Kirill Bessonov en Timme van Houts...

De herenlijn van volleybalvereniging Compaen heeft de wind momenteel stevig in de zeilen. Het eerste team staat tweede in de Topdivisie en het tweede en derde zijn nu koplopers in respectievelijk de Eerste divisie en Promotieklasse. Die laatste twee ontsnapten vorig seizoen nota bene nog aan degradatie in de beslissingswedstrijden. Compaen kijkt niet alleen naar het heden, maar zeker ook naar de toekomst. Daarin past het in de seniorencompetitie meedraaien van een jeugdploeg en de opzet om van Heren 2 nadrukkelijk een opleidingsteam te maken. Jonge spelers kunnen op een voor westelijk Nederland uniek niveau van Eerste divisie vlieguren maken en ontwikkeld worden tot volleyballers voor Topdivisie en hoger...

In De Greep, waar de vloer gezellig kraakt, de discussies op de tribune gaan over opstellingen, posities en rotaties, en de fans trouw als altijd aanwezig zijn, stond Compaen MA1 klaar voor de thuiswedstrijd tegen Simokos. De tribune zat voor een woensdagwedstrijd toch weer redelijk vol. Simokos arriveerde opvallend fris en ruim op tijd. Dat kwam vooral omdat ze precies de goede kant op reden qua files. Geen gedoe, geen ellende, geen 1,5 uur durende rit naar Den Helder zoals Compaen DS3 gisteren. Simokos daarentegen wandelde fluitend De Greep binnen, waardoor er gewoon ruim kon worden ingespeeld e op tijd kon worden begonnen. Altijd fijn zo in een toch al drukke decembermaand...

Zaterdag 29 november was het weer tijd voor een thuiswedstrijd dag. De week voorafgaand aan deze zaterdag werd er weer hard getraind. Op maandag en dinsdag werd er voorbesproken tegen welk team we deze zaterdag zouden staan en hoe ze speelden, en daar werd meteen hard mee aan de slag gegaan. Op donderdag sloop er tijdens de training nog wat vrolijke chaos in de spelletjes, bepaalde speelsters waren namelijk even vergeten welke bal de ‘baby’ was en welke gespeeld moest worden (de meeste volleyballers zullen dit spel vast wel kennen). Kortom, Compaen DS1 had een goede (en leuke) trainingsweek achter de rug en stond klaar om te knallen. De wedstrijddag begon in de kantine, waar er uitgebreid besproken werd welk teamvest er besteld moest worden. Een vraag die al een tijdje in de lucht hangt en waarvan de bedoeling was het tijdens Black Friday te bestellen… dat plan is niet helemaal gelukt. Hierna werd het veld opgezet waar uit de kast een nieuw net tevoorschijn kwam. Een net met groot COMPAEN erop, dat meteen een echt clubgevoel gaf, zeker als daarna ook H1 en H2 met dit net staan te spelen...